Jak działają urządzenia do badania przyczepności metodą cięcia poprzecznego / krzyżowego w testach zgodnych z normami DIN EN ISO 2409, ASTM D 3359 oraz DAIMLER DBL 5416 / 7384?
Jak działają urządzenia do badania przyczepności metodą cięcia poprzecznego / krzyżowego w testach zgodnych z normami DIN EN ISO 2409, ASTM D 3359 oraz DAIMLER DBL 5416 / 7384?
Wprowadzenie
Badanie przyczepności metodą siatki krzyżowej jest sprawdzoną techniką służącą do oceny przyczepności powłok, w tym powierzchni pomalowanych. Metoda ta, przeprowadzana zgodnie z normą DIN EN ISO 2409, nie służy bezpośrednio do pomiaru siły przyczepności, lecz raczej do jej oszacowania. W celu uzyskania dokładnego pomiaru należy zastosować próbę odrywania zgodnie z normą DIN EN ISO 4624.
Sposób postępowania
Cięcie krzyżowe polega na wykonaniu sześciu równoległych nacięć oraz kolejnych sześciu prostopadłych nacięć na powłoce w celu utworzenia regularnego wzoru kwadratowego. Nacięcia muszą sięgać aż do podłoża, nie powodując jednak jego nadmiernego uszkodzenia. Badanie można przeprowadzić ręcznie lub za pomocą urządzenia napędzanego silnikiem.
Grubość powłoki i rozstaw siatki
Grubość powłoki i rozstaw siatki mają wpływ na przebieg cięcia krzyżowego. W przypadku powłok o grubości do 60 mikrometrów należy wybrać rozstaw siatki wynoszący 1 milimetr (na twardym podłożu, takim jak metal) lub 2 milimetry (na miękkim podłożu, takim jak drewno).
W przypadku grubości powłoki od 61 do 120 mikrometrów wymagany jest odstęp między siatkami wynoszący 2 milimetry, a dla grubości powłoki od 121 do 250 mikrometrów stosuje się odstęp wynoszący 3 milimetry. Powyżej 250 mikrometrów cięcie poprzeczne nie ma już zastosowania; w takim przypadku należy przeprowadzić badanie cięcia poprzecznego zgodnie z normą DIN EN ISO 16276-2.
Usuwanie cząstek
Po zakończeniu cięcia poprzecznego ważne jest usunięcie wszelkich luźnych zanieczyszczeń z nacięć. W tym celu można użyć miękkiej szczotki, sprężonego powietrza, azotu lub taśmy klejącej. Od 2013 r. siła przyczepności taśmy klejącej nie jest już określana, jednak należy ją nakładać równolegle do jednego kierunku nacięć, a następnie szybko (w ciągu 0,5–1 sekundy) usunąć pod kątem 60° w ciągu 5 minut.
Ocena siatki
Po zakończeniu cięcia poprzecznego bada się pozostałą siatkę. Rozróżnia się tutaj wartości charakterystyczne cięcia poprzecznego od 0 (bardzo dobre) do 5 (bardzo złe), w skrócie Gt 0 do Gt 5. Oprócz tej procedury klasyfikacji można również przeprowadzić test typu „tak/nie” dla odpowiednich specyfikacji. W dziedzinie ochrony antykorozyjnej często akceptowane są wartości charakterystyczne Gt 0 lub Gt 1.
ASTM D3359 metoda B Procedura badawcza:
Uwaga: Instrukcje zawierają krótkie podsumowania procedur stosowanych do przeprowadzania badania przyczepności metodą krzyżową. Przed przystąpieniem do badania należy zapoznać się z metodą badawczą ASTM D3359 (metoda B) i postępować zgodnie z nią.
Przygotowanie
Próbki do badań należy przygotować zgodnie z wytycznymi zawartymi w normie. Norma ASTM D3359 zaleca kilka sprawdzonych metod prawidłowego przygotowania powierzchni (ASTM D609, D1730, D2092 i D823).
W przypadku paneli twardych minimalna grubość wynosi 0,25 mm (0,01”). W przypadku paneli stosunkowo miękkich, takich jak drewno, minimalna grubość wynosi 10 mm (0,4”).
Badanie należy przeprowadzić w temperaturze pokojowej, o ile nie uzgodniono inaczej.
Powierzchnia badawcza powinna być płaska oraz wolna od skaz i innych niedoskonałości powierzchniowych.
Aby dobrać odpowiednie ostrze tnące, należy zmierzyć grubość suchej warstwy powłoki na próbce za pomocą miernika grubości powłoki, takiego jak PosiTector 6000, PosiTector 200 lub PosiTest DFT.
Procedura
Krok 1: Sprawdź, czy narzędzie tnące jest wyposażone w ostrze dostosowane do grubości suchej warstwy powłoki (DFT). Do powłok o grubości 0–50 µm (0–2 mil) należy używać ostrza 1 mm z 11 zębami. Do powłok o grubości 50–125 µm (2–5 mil) należy używać ostrza 2 mm z 6 zębami.
Krok 2: Przed każdym użyciem sprawdź ostrze pod kątem zużycia lub uszkodzeń. Jeśli krawędź jest wyszczerbiona lub tępa, wymień ostrze na nowe. Szczegółowe informacje znajdziesz w instrukcji obsługi.
Krok 3: Umieść panel testowy na twardej, płaskiej powierzchni. Przyłóż narzędzie do powlekanego obszaru tak, aby ostrze było ustawione prostopadle do powłoki, a następnie przeciągnij je w poprzek, pozostawiając ślad o długości około 20 mm (¾ cala). Po nacięciu delikatnie przetrzyj powierzchnię dołączoną szczotką, aby usunąć luźne fragmenty powłoki.
Krok 4: Powtórz krok 3, wykonując drugi zestaw nacięć pod kątem 90° względem pierwszego i wyśrodkowanych względem niego, tworząc siatkę. Ponownie delikatnie przetrzyj szczotką, aby usunąć resztki materiału.
Uwaga: Każde nacięcie musi się wbić w podłoże; w przeciwnym razie wynik testu jest nieważny i należy go powtórzyć w innym miejscu. Użyj dołączonej lupy z podświetleniem, aby sprawdzić, czy światło odbija się od metalowego podłoża.
Krok 5: Odwiń z rolki kawałek taśmy samoprzylepnej o długości około 75 mm (3 cale)
Krok 6: Wyśrodkować taśmę nad siatką, docisnąć ją palcem, a następnie mocno przetrzeć powierzchnię za pomocą aplikatora dociskowego lub odpowiedniego zamiennika (np. gumki do mazania lub gumowego wałka), aż taśma nabierze jednolitego koloru.
Uwaga: Jednolity kolor oznacza, że taśma ma pełny kontakt z powierzchnią testową.
Krok 7: Odklej taśmę, trzymając jej wolny koniec i odrywając go pod kątem jak najbliższym 0°. Zakończ badanie w ciągu 1–2 minut po wycięciu siatki.
Krok 8: Dokonaj oględzin obszaru cięcia (z dołączoną lupą 10× lub bez niej) i oceń wynik, korzystając z opisów i ilustracji zawartych w tabeli klasyfikacji wyników próby przyczepności zgodnie z normą ASTM D3359.
Klasyfikacja wyników próby przyczepności zgodnie z normą ASTM D3359
W naszej ofercie posiadamy wiele rozwiązań do badania przyczepności.
Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą i kontakt z nami: